24 Temmuz 1908’de basın emekçilerinin sansüre karşı gösterdiği cesur duruş, ülkemizin özgürlük mücadelesinde önemli bir dönüm noktasıdır. Gazetelerin sansür memurlarının denetimine sunulmadan yayımlandığı o gün, basın özgürlüğü ve halkın hakikate ulaşma hakkı açısından tarihsel bir eşik aşılmıştır.
Ancak Türkiye’nin 2026 Dünya Basın Özgürlüğü Endeksi’nde 180 ülke arasında 163’üncü sıraya gerilemesi, aradan geçen 118 yılda sansürün ortadan kalkmadığını; farklı araç ve yöntemlerle varlığını sürdürdüğünü göstermektedir. Bugün özgür basın; yargı baskısı, ekonomik kuşatma, ilanların kesilmesi, erişim engelleri ve işsizlik tehdidiyle susturulmak istenmektedir. Bütün bunlar, hakikati gizleme ve toplumu gerçeklerden uzak tutma çabasının farklı araçlarıdır. Ancak her türlü baskıya rağmen halkın haber alma hakkını savunan, gerçeğin peşinden gitmekten vazgeçmeyen, gücün karşısında hakikati, sesi duyulmayanların yanında adaleti savunan gazeteciler var oldukça gerçeğin üzeri örtülemeyecektir.
Biz kamu yöneticileri; halk adına sorulan en zor soruya, yöneltilen en sert eleştiriye ve söylenen en rahatsız edici söze dahi açık olmalıyız. Çünkü özgür basın; halkın gözü, kulağı ve vicdanı olduğu kadar şeffaf, hesap verebilir ve adil bir yönetimin de güvencesidir.
Bu duygu ve düşüncelerle kalemini gerçeğin, emeğin ve halkın yanında tutan, bütün baskılara rağmen mesleğini onurla sürdüren basın emekçilerinin Basın Özgürlüğü İçin Mücadele Günü’nü selamlıyor; gazetecilerin özgürce yazabildiği ve hiçbir haberin karanlıkta kalmadığı bir gelecek diliyorum.
